ارزیابی ضرورت تأسیس سازمان پیشنهادی توسعه مکران در کنار نهادهای موازی موجود و بررسی محتوای اساسنامه آن نشان می‌دهد که با وجود اهمیت راهبردی مکران و ضرورت توسعه هدفمند این منطقه، متن اساسنامه پیشنهادی با کاستی‌های جدی مواجه است و در وضعیت فعلی ظرفیت تحقق اهداف توسعه‌ای را ندارد. فقدان سند راهبردی و گزارش پشتیبان، گرایش به ساختارسازی جدید به جای حل مسئله، و نبود پیوند روشن میان مأموریت‌ها و الزامات اجرایی از مهم‌ترین ضعف‌های شناسایی‌شده است. همچنین تناقض میان ماهیت شرکتی سازمان و وظایف حاکمیتی آن، ابهام در سازوکارهای نظارت و پاسخگویی، و تداخل وظایف با نهادهای محلی و استانی، احتمال ناکارآمدی نهادی و افزایش پیچیدگی حکمرانی منطقه را تقویت می‌کند. در سطح سیاستی و حقوقی، اصلاح ماده ۶۹ قانون احکام دائمی به‌عنوان پیش‌شرط قانونی، تعریف دقیق نقش جامعه محلی و بخش خصوصی، افزودن نهادهای ناظر مستقل، و تدوین پیوست‌های زیست‌محیطی، امنیتی و نظامی از الزامات اصلاحی محسوب می‌شود. همچنین هماهنگی کامل با اسناد بالادستی، به‌ویژه «طرح ویژه توسعه و عمران مکران»، شرط لازم برای جلوگیری از تعارض نهادی و تکرار سیاست‌های موازی تلقی می‌گردد. بر این اساس، تصویب کلیات لایحه در شکل فعلی مناسب ارزیابی نمی‌شود و بازنگری بنیادین در ساختار، مأموریت‌ها و چارچوب نظارتی آن ضروری است.