همه‌گیری کووید-۱۹ با تعطیلی گسترده مراکز آموزش زبان، آموزش و گسترش زبان فارسی در جهان را با چالش‌های عملی و نهادی مواجه کرد و هم‌زمان، فرصت شتاب‌بخشی به گذار دیجیتال را فراهم ساخت. انتقال آموزش به فضای مجازی نشان داد که کلاس‌های برخط به‌ویژه در سطوح مقدماتی با دشواری‌های بیشتری همراه‌اند و محدودیت‌هایی مانند هزینه‌بر بودن ابزارها، ضعف زیرساخت اینترنت و برق در برخی کشورها، دشواری پرداخت شهریه به مؤسسات ایرانی، نبود ارتباط عاطفی مؤثر میان مدرس و زبان‌آموز، کمبود منابع آموزشی دیجیتال و دشواری ارزیابی معتبر، کیفیت یادگیری را کاهش می‌دهد. با این حال، آموزش از راه دور مزیت‌هایی مانند رفع موانع جغرافیایی، دسترسی گسترده‌تر، امکان ضبط و بازپخش درس، انعطاف زمانی و مکانی، افزایش فرصت یادگیری مستقل و مشاوره‌پذیری، و تقویت تعاملات بینافرهنگی را به همراه دارد. راهبردهای پیشنهادی بر تحول رویکردهای آموزشی با تأکید بر «کلاس معکوس» و «آموزش تلفیقی»، طراحی شبکه اجتماعی و نرم‌افزارهای پیونددهنده فارسی‌آموزان جهان، افزودن زبان فارسی به بسترهای بین‌المللی آموزش مجازی، دسترس‌پذیرسازی منابع معتبر و فرهنگ‌های فارسی‌آموز، توسعه پیکره زبان‌آموز، طراحی اپلیکیشن‌های آموزش موبایلی، و تشکیل کارگروه ملی فرادستگاهی برای سیاست‌گذاری یکپارچه و شبکه جهانی معلمان زبان فارسی تأکید دارد.